موضوع: جایگاه و نقش امر به معروف و نهی از منکر مکان: دفتر امام جمعه مناسبت: جلسه توجیهی اعضای ستاد امر به معروف و نهی از منکر   عَن علی(ع) : مَـنْ تـَرَکَ إِنْــکارَ الْـمُـنْـکَـرِ بِـقَـلْبِـهِ وَ یَدِهِ ولِسانِهِ فَهُوَ مَیِّتٌ بَـیْنَ الْأَحْـیاءِ(۱) کسى که منکَر را با قلب و دست وزبانش انکار نکند، مرده […]

موضوع: جایگاه و نقش امر به معروف و نهی از منکر

مکان: دفتر امام جمعه

مناسبت: جلسه توجیهی اعضای ستاد امر به معروف و نهی از منکر

 

عَن علی(ع) :

مَـنْ تـَرَکَ إِنْــکارَ الْـمُـنْـکَـرِ بِـقَـلْبِـهِ وَ یَدِهِ ولِسانِهِ فَهُوَ مَیِّتٌ بَـیْنَ الْأَحْـیاءِ(۱)

کسى که منکَر را با قلب و دست وزبانش انکار نکند، مرده ‏اى است مـیـان زنـدگان

مقدمه:

ابتدا لازم به یادآوری است که از نظر تبیین جایگاه امر به معروف و نهی از منکر از دیدگاه اسلام تا حدودی خوب کار شده است .برگزاری همایش ها،مصاحبه ها،تألیف کتاب،مقاله و فعالیت های رسانه ای از آنـجملـه می باشد

اجمالاً حداقل نوع مسئولان و کارگزاران نظام و نیروها و مجموعه های فرهنگی و تبلیغی و بخش مهمی از توده مردم جایگاه و نقش سرنوشت ساز این دو فریضه را از دیدگـاه اسـلام می دانـند کـه:

۱-إِنَّ الْأَمْــرَ بِالْــمَعْرُوفِ وَ النّـَهْیَ عَنِ الْــمُنْکَـرِ سَبِـیلُ الْأَنْـبـِیَاءِ(۲)

امر به مـعروف و نهى از منکر راه و روش پیامبران و شیوه صالحـان اسـت

۲-اینکه آمر به معروف و ناهی از منکر خَلِیفَهُ اللَّهِ فِی الْأَرْضِ وَ خَلِیفَهُ رَسُولِه‏(۳)

۳-اینکه الْأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ أَفْضَلُ أَعْمَالِ الـْخَلْق(۴)بهترین کار مردم امر به معروف مى باشد

۴-یا اینکه بوسیله اجرای این دو فریضه الهی تُقَامُ الْفَرَائِضُ وَ تَأْمَنُ الـْمَذَاهِبُ وَ تـَحِلُّ الـْمَکَاسِـبُ وَ تُـرَدُّ الـْمَظَالِـمُ وَ تُعْـمَـرُ الْأَرْض(۵)

۵-امر به معروف موجب استحکام جبهه مؤمنان است

مَــنْ اَمَــرَ بَالْــمَعْـرُوفِ شَّـد ظُـهـُورَ الْـمُــؤْمِـنیـنَ(۶)

کسى که امـر به معـروف کـند پشتِ مؤمنان را محکم کرده است

مشکلات اجرائی:

این مشکل ریشه در علل و عوامل مختلف سیاسی،اجتماعی و فرهنگی دارد که لازم میدانم به برخی از آنها بصورت فهرست اشاره ای داشته باشم تا اینکه بتوانیم در حـد وسـع و تـوان در رفـع آنـها حداقل در شهـرستـان خـود بکوشیم

۱-ضعف مـدیـریـت سـتادهـا به دلیـل وجـود اشتغالات متعدد مدیران ستادها و نبود برنامه ریزی و تدبر لازم

۲-نبود وحدت نظر در میان متولیان امور در شیوه اجرای امر به معروف و نهـی از مـنـکر بویـژه در میـان دولتیـان و مجلـسیان و قـوه قضـاییه

۳-وجود برداشتهای غلط از منکرات در سطح جامعه و در میان بعضی مسئولان و متولیان امور،چون پاره ای از موضوعاتی که از آنها تحت عنوان منکرات یاد می شود از آثار و تبعات منکرات هستند نه خود منکرات

۴-نبود اولویت بندی در میان منکرات از نظر برخورد و تذکر لسانی

۵-غفلت از منکرات مجموعه های مربوط به کارگزاران نظام

۶-عدم اعتقاد عده ای بر امر به معروف و نهی از منکر بـطور کلی یا حداقل به شیـوه مـوجـود در نیرو های بدنه نظام

 

امتیازات قانون جدید:

۱-تعریف امر به معروف و نـهی از منـکر و تبیین حدود آن

۲-مشخص کردن وظایف و مسئولیتهای چند وزارتخانه و مجموعه های فرهنگی

۳-مکلف شدن قوه قضـایـیه بـرای تخصـیص شعب ویژه

۴مشخص کردن وظایف و رسالت های ستاد

۵مؤظف ساختن بسیج نسبت به فرهنگ سازی و اجرای امر به معروف و نـهـی از مــنـکر در حـد تـذکر زبـانی

۶مشخص کـردن اعضـای سـتاد و مـؤظـف ساختن آنان بر حضور شـخصی در جلسات ستاد

 

اعضای ستاد شهرستان:

اعضای ستاد در شهرستان ۱۶ نفر از مسئولان کلیدی سیاسی، فرهنگی و تبلیغی شهرستان می باشند که عبارتند از افراد ذیل:

۱- امام جمعه شهرستان به‌عنوان رئیس ستاد شهرستان

۲- فرماندار

۳- رئیس اداره اطلاعات شهرستان

۴- مدیر آموزش و پرورش شهرستان

۵- رئیس یکی از دانشگاه‌های شهرستان به‌انتخاب رئیس ستاد شهرستان

۶- مدیر اداره صنعت، معدن و تجارت شهرستان

۷- رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان

۸- نماینده یا نمایندگان شهرستان در مجلس شورای اسلامی به‌عنوان ناظر

۹- دادستان شهرستان

۱۰- رئیس واحد خبر در شهرستان

۱۱- رئیس اداره تبلیغات اسلامی

۱۲- فرمانده انتظامی شهرستان

۱۳- فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی

۱۴- یک نفر از مدیران مدارس علمیه شهرستان به ‌انتـخاب سـتاد شـهرسـتان

۱۵- مدیر یکی از مدارس عـلمیه خواهران شـهرستان به‌انتخاب رئیس ستاد شهرستان

۱۶- دبیر ستاد به‌انتخاب رئیس ستاد

پی نوشت:

(۱)تهذیب الاحکام/شیخ طوسی ج۶ ص۱۸۱                                   

(۲)فروع کافی/کلینی ج۵ ص۵۶                  

(۳)مستدرک الوسایل/محدث نوری ج۱۲ص۱۷۹ 

(۴)غرر الحکم/آمدی ص۳۳۱                                                       

(۵)وسایل الشیعه/حر عاملی ج۱۶ ص۱۱۹ 

(۶) غرر الحکم /آمدی ص ۳۳۲